Charakterystyka systemu

System posiada budowę modułową i konfigurowany jest zgodnie z wymaganiami klienta. W zależności od potrzeb zapewnia redundancję poszczególnych modułów, torów łączności bądź funkcji.

Podstawowe cechy:

1. Rozproszona architektura
   System posiada strukturę rozproszoną, dostosowywaną do układu, funkcji i ważności stacji dla systemu elektromagnetycznego.
   Wymiana informacji pomiędzy jednostkami polowymi a centralnym systemem stacyjnym odbywa się poprzez łącza informatyczne (łącza światłowodowe, RS 232, RS 485 lub sieć intranetową).
2. Otwarta struktura
   Zapewnia integrację urządzeń, pochodzących od różnych wytwórców, pracujących w standardowych protokołach transmisji (między innymi DNP 3.0, IEC60870, IEC1170, LON) poprzez łącza komunikacyjne typu: światłowody, RS232, RS485, sieć Ethernet.
   System można rozbudowywać w miarę potrzeb, dokonywać rekonfiguracji sprzętowej i programowej (na zasadzie dostawiania bądź wymiany modułów zarówno sprzętowych jak i programowych).
3. Współpraca z wieloma systemami dyspozytorskimi
   System umożliwia komunikację z wieloma zdalnymi i/lub lokalnymi systemami dyspozytorskimi poprzez redundantne łącza, zapewniając zwiększoną niezawodność oraz rozdzielenie kompetencji. Komunikacja odbywa się w standardowych protokołach (np. DNP 3.0, IEC60870-5-101) poprzez łącza komunikacyjne typu: łącza dzierżawione, łączność modemową, sieć strukturalną.
4. Zdalna diagnostyka i konfiguracja
   System umożliwia zdalną diagnostykę i konfigurację urządzeń poprzez:
   - kanał inżynierski (modem),
   - sieć intranetową (optyczny ethernet) i wbudowany serwer www w protokole TCP/IP.
   Istnieje także możliwość analizy i interpretacji protokołów telemechaniki bez przerywania obsługi dyspozycji ruchu przez system.
5. Zabezpieczenie przed niepowołanym dostępem (system uprawnień).
   Uprawnienia mogą być związane z terminalem albo z użytkownikiem (za pomocą kart elektronicznych). Istnieje możliwość rozdzielania i przekazywania uprawnień pomiędzy terminalami, użytkownikami, a nawet systemami WindEx pracującymi w sieci.
   Karty używane są do zidentyfikowania operatora. Uprawnienia każdego operatora zapisane są w bazie danych. Wszelkie manipulacje na schematach (wstawianie, animacja, sterowanie) zostaną zarejestrowane z inicjałami osoby zgłoszonej poprzez czytnik.
   W przypadku braku karty w czytniku lub braku uprawnień system odmówi wykonania czynności obwarowanej uprawnieniami, natomiast manipulacje nie obwarowane uprawnieniami zostaną zapamiętane z numerem terminala, z którego zostały wykonane.